Παρασκευή, 24 Ιανουαρίου 2014

ΔΕΛΦΙΚΕΣ ΕΝΤΟΛΕΣ

Η ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ


Τα Δελφικά Παραγγέλματα είναι οι εντολές που άφησαν στους Έλληνες οι σοφοί της Αρχαίας Ελλάδος.  Μια πολύτιμη κληρονομιά γνώσης και σοφίας για τις επερχόμενες γενεές.  Οι αρχαίοι Έλληνες ιερείς δεν έδιναν συμβουλές ούτε άκουγαν τις εξομολογήσεις των πιστών, αλλά ασχολούνταν μόνο με την τέλεση των θυσιών και των άλλων ιεροτελεστιών.

Η ηθική εκπαίδευση και καθοδήγηση των πολιτών ξεκινούσε μεν από τους παιδαγωγούς και παιδοτρίβες της νεαρής ηλικίας, αλλά συνεχιζόταν αργότερα στα μαντεία, τα οποία, εκτός από τις χρησμοδοτήσεις τους για τα μελλούμενα και τις θελήσεις των θεών, έδιναν και ένα πλήθος ηθικών παραγγελμάτων και προτροπών συμβουλευτικού χαρακτήρα για τα προβλήματα της καθημερινής ζωής.

Περίοπτη θέση βέβαια, κατείχε σε όλα αυτά, το διάσημο σε όλο τον κόσμο Μαντείο των Δελφών, του οποίου τα ομώνυμα ηθικά παραγγέλματα είχαν καταγραφεί στους τοίχους του Πρόναου του Ναού του Απόλλωνος, στο υπέρθυρο ή ακόμα και σε διάφορες στήλες που είχαν τοποθετηθεί περιμετρικά στις πλευρές του ναού.

Τα 147 Δελφικά Παραγγέλματα ή Πυθίας Γράμματα, ήταν λιτά αποφθέγματα ελαχίστων λέξεων και ανήκαν στους 7 σοφούς της αρχαιότητας :
Το Θαλή τον Μιλήσιο, τον Πιττακό τον Μυτιληναίο, τον Βία τον Πρηνεύ, το Σόλωνα τον Αθηναίο, τον Κλεόβουλο τον Ρόδιο, τον Περίανδρο τον Κορίνθιο και το Χίλωνα τον Λακεδαιμόνιο.


Στο αέτωμα του ναού δέσποζαν τα τρία σπουδαιότερα Δελφικά
Παραγγέλματα, τα οποία εύκολα μπορούσε να διακρίνει ο πλησιάζων επισκέπτης :
-Κάτω αριστερά το ΓΝΩΘΙ ΣΑΥΤΟΝ (να γνωρίσεις τον εαυτό σου)
-Κάτω δεξιά το ΜΗΔΕΝ ΑΓΑΝ (να κάνεις τα πάντα με μέτρο, αποφεύγοντας την υπερβολή)
-Ανάμεσά τους, στη κορυφή, το περίφημο ΕΝ ΔΕΛΦΟΙΣ Ε (ή ΕΙ), για το οποίο ο ιερέας των Δελφών Πλούταρχος έγραψε ολόκληρη πραγματεία («Περί του εν Δελφοίς Ε»), προσπαθώντας να ερμηνεύσει την απολεσθείσα σημασία του

«Εν δε τω προνάω τα εν Δελφοίς γεγραμμένα,
έστιν ωφελήματα ανθρώποις»
Παυσανίας

Ο θαυμασμός των αρχαίων Ελλήνων για τα αναρτημένα αυτά αποφθέγματα στο Μαντείο των Δελφών ήταν τόσο μεγάλος, ώστε ο λυρικός ποιητής Πίνδαρος (522 π.Χ.) θεωρούσε τους επτά σοφούς, γιους του Ήλιου, που με την ακτινοβολία τους φώτιζαν και καθοδηγούσαν τον άνθρωπο στην οδό της αρετής...

Σας παραθέτουμε τα παραγγέλματα αυτά, όπως οι επισκέπτες της αρχαιότητας αντίκριζαν στους Δελφούς :

«Έπου θεώ»
Ακολούθα τον θεό

«Νόμω πείθου»
Να πειθαρχείς στο Νόμο

«Θεούς σέβου»
Να σέβεσαι τους θεούς

«Γονείς αίδου»
Να σέβεσαι τους γονείς σου

«Ηττώ υπέρ δικαίου»
Να καταβάλλεσαι για το δίκαιο

«Γνώθι μαθών»
Γνώρισε αφού μάθεις

«Ακούσας νόει»
Κατανόησε αφού ακούσεις

«Σαυτόν ίσθι»
Γνώρισε τον εαυτό σου

«Εστίαν τίμα»
Να τιμάς την εστία σου

«Άρχε σεαυτού»
Να κυριαρχείς τον εαυτό σου

«Φίλους βοήθει»
Να βοηθάς τους φίλους

«Θυμού κράτε»
Να συγκρατείς το θυμό σου

«Όρκω μη χρω»
Να μην ορκίζεσαι

«Φιλίαν αγάπα»
Να αγαπάς τη φιλία

«Παιδείας αντέχου»
Να προσηλώνεσαι στην εκπαίδευσή σου

«Σοφίαν ζήτει»
Να αναζητάς τη σοφία

«Ψέγε μηδένα»
Να μην κατηγορείς κανένα

«Επαίνει αρετήν»
Να επαινείς την αρετή

«Πράττε δίκαια»
Να πράττεις δίκαια

«Φίλοις ευνόει»
Να ευνοείς τους φίλους

«Εχθρούς αμύνου»
Να προφυλάσσεσαι από τους εχθρούς

«Ευγένειαν άσκει»
Να είσαι ευγενής

«Κακίας απέχου»
Να απέχεις από την κακία

«Εύφημος ίσθι»
Να έχεις καλή φήμη

«Άκουε πάντα»
Να ακούς τα πάντα

«Μηδέν άγαν»
Να μην υπερβάλλεις

«Χρόνου φείδου»
Να μη σπαταλάς το χρόνο

«Ύβριν μίσει»
Να μισείς την ύβρη

«Ικέτας αίδου»
Να σέβεσαι τους ικέτες

«Υιούς παίδευε»
Να εκπαιδεύεις τους γιους σου

«Έχων χαρίζου»
«Όταν έχεις, να χαρίζεις

«Δόλον φοβού»
Να φοβάσαι το δόλο

«Ευλόγει πάντας»
Να λες καλά λόγια για όλους

«Φιλόσοφος γίνου»
Να γίνεις φιλόσοφος

«Όσια κρίνε»
Να κρίνεις τα όσια

«Γνους πράττε»
Να πράττεις με επίγνωση

«Φόνου απέχου»
Να μη φονεύεις

«Σοφοίς χρω»
Να συναναστρέφεσαι με σοφούς

«Ήθος δοκίμαζε»
Να επιδοκιμάζεις το ήθος

«Υφορώ μηδένα»
Να μην είσαι καχύποπτος

«Τέχνη χρω»
Να ασκείς την Τέχνη

«Ευεργεσίας τίμα»
Να τιμάς τις ευεργεσίες

«Φθόνει μηδενί»
Να μη φθονείς κανένα

«Ελπίδα αίνει»
Να δοξάζεις την ελπίδα

«Διαβολήν μίσει»
Να μισείς τη διαβολή

«Δικαίως κτω»
Να αποκτάς δίκαια

«Αγαθούς τίμα»
Να τιμάς τους αγαθούς

«Αισχύνην σέβου»
Να σέβεσαι την εντροπή

«Ευτυχίαν εύχου»
Να εύχεσαι ευτυχία

«Εργάσου κτητά»
Να κοπιάζεις για πράγματα άξια κτήσης

«Έριν μίσει»
Να μισείς την έριδα

«Όνειδος έχθαιρε»
Να εχθρεύεσαι τον χλευασμό

«Γλώσσαν ίσχε»
Να συγκρατείς τη γλώσσα σου

«Ύβριν αμύνου»
Να προφυλάσσεσαι από την ύβρη

«Κρίνε δίκαια»
Να κρίνεις δίκαια

«Λέγε ειδώς»
Να λες γνωρίζοντας

«Βίας μη έχου»
Να μην έχεις βία

«Ομίλει πράως»
Να ομιλείς με πραότητα

«Φιλοφρόνει πάσιν»
Να είσαι φιλικός με όλους

«Γλώττης άρχε»
Να κυριαρχείς τη γλώσσα σου

«Σεαυτόν ευ ποίει»
Να ευεργετείς τον εαυτό σου

«Ευπροσήγορος γίνου»
Να είσαι ευπροσήγορος

«Αποκρίνου εν καιρώ»
Να αποκρίνεσαι στον κατάλληλο καιρό

«Πόνει μετά δικαίου»
Να κοπιάζεις δίκαια

«Πράττε αμετανοήτως»
Να πράττεις με σιγουριά

«Αμαρτάνων μετανόει»
Όταν σφάλλεις, να μετανοείς

«Οφθαλμού κράτει»
Να κυριαρχείς των οφθαλμών σου

«Βουλεύου χρήσιμα»
Να σκέπτεσαι τα χρήσιμα

«Φιλίαν φύλασσε»
Να φυλάττεις τη φιλία

«Ευγνώμων γίνου»
Να είσαι ευγνώμων

«Ομόνοιαν δίωκε»
Να επιδιώκεις την ομόνοια

«Άρρητα μη λέγε»
Να μην λες τα άρρητα

«Έχθρας διάλυε»
Να διαλύεις τις έχθρες

«Γήρας προσδέχου»
Να αποδέχεσαι το γήρας

«Επί ρώμη μη καυχώ»
Να μην καυχιέσαι για τη δύναμή σου

«Ευφημίαν άσκει»
Να επιδιώκεις καλή φήμη

«Απέχθειαν φεύγε»
Να αποφεύγεις την απέχθεια

«Πλούτει δικαίως»
Να πλουτίζεις δίκαια

«Κακίαν μίσει»
Να μισείς την κακία

«Μανθάνων μη κάμνε»
Να μην κουράζεσαι να μαθαίνεις

«Ους τρέφεις αγάπα»
Να αγαπάς αυτούς που τρέφεις

«Απόντι μη μάχου»
Να μην μάχεσαι αυτόν που είναι απών

«Πρεσβύτερον αιδού»
Να σέβεσαι τους μεγαλύτερους

«Νεώτερον δίδασκε»
Να διδάσκεις τους νεότερους

«Πλούτω απόστει»
Να αποστασιοποιείσαι από τον πλούτο

«Σεαυτόν αιδού»
Να σέβεσαι τον εαυτό σου

«Μη άρχε υβρίζων»
Να μην κυριαρχείς με αλαζονεία

«Προγόνους στεφάνου»
Να στεφανώνεις τους προγόνους σου

«Θνήσκε υπέρ πατρίδος»
Να πεθάνεις για την πατρίδα σου

«Επί νεκρώ μη γέλα»
Να μην περιγελάς τους νεκρούς

«Ατυχούντι συνάχθου»
Να συμπάσχεις με το δυστυχή

«Τύχη μη πίστευε»
Να μην πιστεύεις την τύχη

«Τελεύτα άλυπος»
Να πεθαίνεις χωρίς λύπη

*



Πηγή: http://www.ellinikoarxeio.com/2010/08/ancient-delphi-commandments.html


Πέμπτη, 16 Ιανουαρίου 2014

ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑ: Η ΠΟΡΕΙΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΜΕΣΑ ΑΠΌ ΤΟΝ ΖΩΔΙΑΚΟ ΚΥΚΛΟ

Ακολουθεί μια ανάλυση της πορείας της Ψυχής σύμφωνα με την Εσωτερική Αστρολογία.

Η εξέταση των ζωδίων θα γίνει από τον Κριό στον Ταύρο, διαμέσου των Ιχθύων, μία και η προσωπικότητα και η Ψυχή μας, ακολουθούν διαφορετικές πορείες πάνω στο ζωδιακό.

H Ψυχή εκδηλώνεται στην ύλη με τη γνωστή μας σειρά των ζωδίων, αλλά η ζωή από την πλευρά της ύλης και της προσωπικότητας μας, εξελίσσεται με την αντίστροφη σειρά του ζωδιακού από τον Κριό προς τον Ταύρο μέσω του Ιχθύ.

Κριός

Σύμφωνα με τους εσωτερικούς συμβολισμούς, ο Κριός αντιπροσωπεύει το ζώδιο εκείνο στο οποίο γεννιέται η αρχική ιδέα. Με ανθρώπινους όρους είναι το σημείο της πρώτης υλοποίησης της Ψυχής μέσα σε μορφή, όχι όμως μέσα σε υλική μορφή, αλλά σε νοητική ύλη. Η νοητική ύλη αυτή θα ενδυθεί το μανδύα της αστρικής ύλης στο ζώδιο του Ταύρου, και της ζωτικής ύλης στο ζώδιο των Διδύμων, για να υλοποιηθεί τελικά σε μορφή στο ζώδιο του Καρκίνου.

Αποστολή του ζωδίου του Κριού, είναι να εξαγνίσει την Ψυχή, με το να την υποβάλλει στη διαδικασία της ενσάρκωσης. Ο εξαγνισμός αυτός για το μέσο άνθρωπο, γίνεται μέσω του πλανήτη Άρη, ενώ για τον ανεπτυγμένο άνθρωπο, μέσω του εσωτερικού κυβερνήτη Ερμή. Η ψυχή του μέσου ανθρώπου εξαγνίζεται μέσα από την πολεμική δραστηριότητα του Άρη, ενώ η Ψυχή του πιο ανεπτυγμένου ανθρώπου, εξαγνίζεται μέσω του οραματισμού, και της σύνθεσης των αντιθέσεων του πλανήτη Ερμή.

Ιχθείς

Το δεύτερο στάδιο της εκδήλωσης από την πλευρά της ύλης, λαμβάνει χώρα στο ζώδιο του Ιχθύ. Από τη σκοπιά της ύλης και μετά τη σύνδεση της θείας μονάδας με τη νοητική ύλη, και την πρώτη μορφή στο νοητικό επίπεδο, επέρχεται η κάθοδος των θείων Ψυχών στην ύλη, και η δέσμευση τους σε αυτή στο ζώδιο των Ιχθύων. Από την πλευρά της μορφής, οι Ψυχές εισέρχονται στην ύλη με σκοπό να τις ανυψώσουν σε ένα ανώτερο επίπεδο εξέλιξης. Οι Ψυχές, αλλά και η μορφή είναι, ας μην ξεχνάμε και οι δύο μορφές ύλης/ενέργειας, απλά οι Ψυχές είναι πιο λεπτοφυείς από την ύλη. Σκοπός της πιο λεπτοφυούς οντότητας λοιπόν, είναι να οργανώσει καλύτερα, να τιθασεύσει και να εξελίξει τις πιο χονδροειδείς μορφές ύλης.

Οι Ψυχές λοιπόν εισέρχονται στην ύλη για να τη βελτιώσουν και να την ανυψώσουν. Μέχρι να γίνει αυτό όμως, οι ίδιες, θα παραμένουν δεσμευμένες και περιορισμένες σ' αυτή. Εσωτεριστικά, ο άνθρωπος συνίσταται από την Μονάδα, την Ψυχή και το σώμα. Έτσι, όταν μιλάμε εδώ για Ψυχές, δεν εννοούμε το ανώτερο κομμάτι του ανθρώπου αλλά το ενδιάμεσο. Αυτό το κομμάτι ενέχει ρόλο πνεύματος για το σώμα μας, κι έτσι το αντιλαμβανόμαστε, για τη Μονάδα όμως, ενέχει ρόλο σώματος και μορφής. Δεσμευόμενη η Ψυχή μέσα στο σώμα, απομακρύνεται από τη Μονάδα και παραμένει στην ύλη, μέχρι να έρθει η στιγμή που θα την αποχωριστεί.

Ο αποχωρισμός θα επέλθει, όταν ο άνθρωπος σταματήσει να επικεντρώνει τη συνείδηση του στην πορεία της προσωπικότητας, στον αντεστραμμένο ζωδιακό, και αρχίσει να εστιάζεται στην εξέλιξη της Ψυχής του, που λαμβάνει χώρα στην ορθή φορά του ζωδιακού. Εκεί ο Ιχθύς, δεν ακολουθεί τον Κριό σα δεύτερο στάδιο εκδήλωσης, αλλά γίνεται το τέρμα της διαδρομής που ξεκινά από τον Κριό μέσα από τον Ταύρο. Στο τέρμα αυτό της διαδρομής, επέρχεται και ο χωρισμός της Ψυχής από την προσωπικότητα. Τη στιγμή του αποχωρισμού, η Ψυχή ανυψώνει τη ζωή που ενοικούσε στο σώμα, και επανασυνδέεται με τη μονάδα.

Το ζώδιο των Ιχθύων, που είναι διπλό ζώδιο, δείχνει με το σύμβολο του αυτές τις δύο ακριβώς διαδικασίες. Τη δέσμευση της Ψυχής στην ύλη, (πτώση), αλλά και το θάνατο της ύλης και την απελευθέρωση της Ψυχής. Αποτελεί όμως εκτός των άλλων και μέρος του μεταβλητού σταυρού.

Στο μεταβλητό σταυρό, η νεοεισερχόμενη Ψυχή αποκτά τις πρώτες εμπειρίες της. Από τη σκοπιά του αντεστραμμένου τροχού η Ψυχή...

* στους Ιχθείς, μαθαίνει να είναι δεκτική στα ερεθίσματα του περιβάλλοντος, χωρίς να μπορεί να αντιδρά.

* στον Τοξότη, μαθαίνει να εστιάζεται και να αντιδρά, αλλά η ικανότητα αυτή τίθεται στην υπηρεσία της προσωπικής επιθυμίας.

* στην Παρθένο, μαθαίνει να κυριαρχεί στην επιθυμία, και αρχίζει το ξύπνημα της Ψυχής.

* στους Διδύμους, συνειδητοποιεί τη Μεγάλη Πλάνη και αναζητά την ένωση με τον ανώτερο εαυτό της.

Υδροχόος

Μετά τον περιορισμό της Ψυχής στην ύλη, που συμβαίνει στο ζώδιο των Ιχθύων, στον Υδροχόο ο άνθρωπος κάνει το πρώτο βήμα απελευθέρωσης από αυτήν. Συνειδητοποιεί πλέον και αποδέχεται την ύπαρξη δεσμού μεταξύ της Ψυχής και της μορφής. Δεν αντιλαμβάνεται πλέον τη σύνδεση αυτή ως ένα περιορισμό, όπως στους Ιχθείς, αλλά σαν μία πραγματικότητα, την οποία αποδέχεται και καλείται να διαχειριστεί. Ωστόσο αυτός ο τρόπος διαχείρισης, είναι ακόμη πολύ αόριστος, δεν έχει συγκεκριμενοποιηθεί - αυτό θα γίνει στο ζώδιο του Αιγόκερω. Η διαχείριση είναι πολύ διάχυτη κι η προσωπικότητα του ανθρώπου αυτού δείχνει μη συγκροτημένη. Ο μέσος άνθρωπος δείχνει, να περιορίζεται στη γνώση θεωρητικά της μεταφυσικής αυτής σχέσης χωρίς να μπορεί να επιφέρει όμως πρακτικά αποτελέσματα, χρησιμοποιώντας τις δυνάμεις που ενυπάρχουν σε αυτή τη σχέση. Γι' αυτό και ο μέσος τύπος αυτού του ζωδίου, δείχνει μία αδράνεια στην πράξη, μία ψυχρότητα και μία απάθεια.

Ωστόσο, όταν ο άνθρωπος προοδεύει και συλλέγει εμπειρίες, μετουσιώνει αυτή την επίδραση σε κάτι διαφορετικό. Από αδράνεια και αδιαφορία, η στάση ταυ μεταβάλλεται σε μία στάση δημιουργικής αναμονής. Ο άνθρωπος έχει επίγνωση της σχέσης και των δυνάμεων της Ψυχής και της μορφής του, και διατηρεί τις δυνάμεις αυτές σε ετοιμότητα για να τις διαθέσει την κατάλληλη στιγμή, στο σκοπό εκείνο που απαιτεί τη μέγιστη δημιουργική προσπάθεια. Δουλεύοντας σε συνεργασία με το πολικό του αντίθετο, το ζώδιο του Λέοντα, συνειδητοποιεί καταρχήν τις δικές του ιδιοτελείς ανάγκες, και τις αντιπαραβάλλει με αυτές της ανθρωπότητας.

Συνδυάζοντας τις δύο παραπάνω επιρροές, μεταβάλλεται στο μαθητή που έχοντας επίγνωση των αποκρυφιστικών αληθειών, θέτει στην υπηρεσία του κοινού καλού τις γνώσεις του, κι αυτές παραμένουν σε διαθεσιμότητα μέχρι την κατάλληλη στιγμή που θα τις χρειαστεί το κοινωνικό σύνολο.

Ο Υδροχόος αποτελεί επίσης μέρος του σταθερού σταυρού των ζωδίων. Στο σταθερό σταυρό, ο άνθρωπος περνά την κρίση της μαθητείας. Αντίθετα με το μεταβλητό σταυρό όπου συλλέγει εμπειρίες και τον βιώνει κυρίως με αντίστροφη σειρά, στο σταθερό σταυρό, η συνείδηση επικεντρώνεται στην Ψυχή, κι έτσι βιώνεται με την κανονική ζωδιακή σειρά.

• Στον Ταύρο, η προσωπική επιθυμία μετουσιώνεται σε έφεση, και αρχίζει να λειτουργεί το τρίτο πνευματικό μάτι.

• Στο Λέοντα, ο εγωισμός μετατρέπεται σε θυσία, κι έμμεσα σε ανιδιοτέλεια. Στο ζώδιο αυτό, (σαν ζώδιο ήλιου ή ωροσκόπο), η Ψυχή λαμβάνει, όταν είναι έτοιμη, την πρώτη μύηση, που συνίσταται στο ότι η προσωπικότητα υπακούει πλέον εκείνη τις προσταγές της Ψυχής αντί να επιβάλλεται σε αυτή.

• Στο Σκορπιό, η προσωπικότητα - ως αιχμάλωτη της ψυχής - καλείται να περάσει από δοκιμασίες, ώστε να αποδείξει ότι μπορεί να αντεπεξέλθει στις ανάγκες της παγκόσμιας υπηρεσίας που θα έρθει στον Υδροχόο. Οι δοκιμασίες αυτές, δείχνουν επίσης κατά πόσον η επιθυμία που υπήρχε στο Λέοντα, έχει όντως υποταχθεί. Αυτά συνιστούν τη δεύτερη μύηση.

• Στον Υδροχόο, ο άνθρωπος απαλλάσσεται από τον έλεγχο της προσωπικότητας, και λειτουργεί πλέον σαν Ψυχή στα πλαίσια της παγκόσμιας υπηρεσίας.

Αιγόκερως

Ο Αιγόκερως, είναι το πρώτο σημείο αποκρυστάλλωσης της μορφής και της Ψυχής, καθώς η Ψυχή και η μορφή, προχωρούν στην εκδήλωση. Είναι το σημείο της μεγαλύτερης πυκνότητας που μπορεί να επέλθει. Ο Αιγόκερως κουβαλά μεγάλο μυστήριο από τις προηγούμενες χιλιετηρίδες της ανθρώπινης ιστορίας. Τον καιρό των Λεμουρίων, τα ζώδια που επηρέαζαν την ανθρώπινη εξέλιξη ήταν οκτώ. Οι άνθρωποι δεν ήταν ακόμη ατομικοποιημένοι. Μετά την ατομικοποίηση τους, ενεργοποιήθηκαν τα ζώδια του Λέοντα και της Παρθένου και δημιουργήθηκε το μυστήριο της Σφίγγας. Ο ζωδιακός - έχουμε φτάσει στην εποχή των Ατλάντων πια -περιέχει δέκα ζώδια και ο Αιγόκερως είναι το τελευταίο. Σαν τελευταίο ζώδιο είχε όλες τις ιδιότητες που έχει σήμερα ο Ιχθύς. Σηματοδοτούσε το τέλος ενός κύκλου και την αρχή ενός νέου.

Ο Αιγόκερως είναι και το ζώδιο κάτω από το οποίο γεννιούνται όλοι οι παγκόσμιοι σωτήρες. Ο συμβολισμός του, του τράγου που είναι ανεβασμένος σε ένα βουνό, αποδίδει τον άπληστο άνθρωπο, που για τη φιλοδοξία του είναι ικανός να ανέβει πολλές κορυφές, αλλά ταυτόχρονα και τον ερημίτη που ανεβαίνει στο βουνό, για να απομακρυνθεί από τα εγκόσμια. Στην κορυφή που επισκέπτεται ο Αιγόκερως, εμφανίζεται ο Μωυσής σα μέγας νομοθέτης (Κρόνος), αλλά και ο Χριστός κατά τη Μεταμόρφωση του.

Στο μέσο άνθρωπο ο Αιγόκερως, σηματοδοτεί το σημείο που ο άνθρωπος - έχοντας επίγνωση της σχέσης της Ψυχής με την ύλη, που την απέκτησε στον Υδροχόο - πλέον περνάει σε δράση. Χρησιμοποιεί όλα του τα ταλέντα για την ικανοποίηση της προσωπικής του επιθυμίας, ή - αν έχει αρχίσει να αναπτύσσεται - την αποστασιοποίηση από τα εγκόσμια.

Ο Αιγόκερως είναι μέρος του Θεμελιώδους σταυρού. Στο Θεμελιώδη σταυρό ο άνθρωπος, περνάει από τις ακόλουθες επιδράσεις:

1. Στον Κριό, εισέρχεται στη μορφή σαν ιδέα.

2. Στον Καρκίνο, εισέρχεται στη μορφή σαν ύλη και γίνεται Άνθρωπος.

3. Στον Αιγόκερω, αποστασιοποιείται από την ύλη και περνάει στον έλεγχο της Ψυχής.

4. Στο Ζυγό, εισέρχεται η Ψυχή του στο παγκόσμιο κέντρο που κατευθύνει τη μοίρα του πλανήτη μας.

Τοξότης

Στον Τοξότη - πάντα από τη σκοπιά της ύλης και του μέσου μη ανεπτυγμένου ανθρώπου - ο άνθρωπος, έχει πλέον αποκρυσταλλωθεί. Γνωρίζει τις δεσμεύσεις της Ψυχής· μέσα στην ύλη και έχει τιθασεύσει τη μορφή στο ζώδια του Αιγόκερω. Τώρα πια αισθάνεται αρκετά σίγουρος για να Βάλει και να επιτύχει υψηλούς στόχους. Έτσι στο ζώδιο αυτό, αρχίζει πλέον να ξυπνά η φιλοδοξία. Ο άνθρωπος, συνειδητοποιεί ότι έχει μία δυαδική φύση, παρόμοια με αυτή των αρχαίων κενταύρων, μίση ανθρώπινη και μισή ζωώδης. Προς το παρόν δεν μπορεί να ξεφύγει από τη ζωώδη φύση του, όμως σκοπός του είναι να μετατραπεί σε καβαλάρη του αλόγου, να διαχωριστεί από αυτό, και να την τιθασεύσει.

Αν μιλήσουμε από τη σκοπιά της Ψυχής στο ζωδιακά με κανονική φορά, το στάδιο του αποχωρισμού από τη ζωώδη φύση, είναι απαραίτητο για να μπορέσει ο άνθρωπος, να εγκαταλείψει τα εγκόσμια στο ζώδιο του Αιγόκερω. Η φιλοδοξία για την Εκπλήρωση ατομικών στόχων, μετατρέπεται εδώ σε έφεση για γνώση, και καλλιέργεια της Ψυχής.

Σκορπιός

Για το ζώδιο του Σκορπιού, ο μη ανεπτυγμένος άνθρωπος, φτάνει στο σημείο της επίτευξης των υλικών στόχων του. Συγκεντρώνει δύναμη, ελέγχει τους ανθρώπους γύρω του, χρησιμοποιεί το σεξ και το χρήμα ως μέσα για την επίτευξη των στόχων του. Από την άλλη, ο ανεπτυγμένος άνθρωπος που θέλει να ακούσει τις φωνές της Ψυχής του, καλείται να αντιστρέψει την πορεία του, αντίστροφα στο ζωδιακό, και να ξεπεράσει, αυτά ακριβώς που θα επιδίωκε αν άκουγε τη φωνή της ύλης. Δοκιμάζεται στο να ξεπεράσει τις εξαρτήσεις του από το χρήμα, το σεξ και την άνεση, από το φόβο, το μίσος, την επιθυμία για δύναμη, την υπερηφάνεια, την απομόνωση και τη σκληρότητα. Μόνο με το θρίαμβο πάνω σε αυτές τις επιθυμίες, κατορθώνει να υπερνικήσει της ανάγκες της μορφής του, και νά επιβάλλει τον έλεγχο εκ μέρους της Ψυχής του.

Στο ζώδιο του Σκορπιού, έχουμε τη δοκιμασία του μαθητή. Εδώ συγκρούονται οι επιθυμίες, με τον ανώτερο εαυτό. Ο κυβερνήτης του Σκορπιού Άρης, ενισχύει τις ατομικές επιθυμίες, κι έτσι αυτές αποκτούν πολύ μεγάλη δύναμη, και απειλούν να λάβουν τον έλεγχο στη ζωή του μαθητή. Στο ζώδιο αυτό, γίνεται η μεγάλη μάχη για να αντιστρέψει ο άνθρωπος την πορεία του στο ζωδιακό, κι αντί να κινείται αντίστροφα, να γυρίσει στην κανονική τροχιά.

Ζυγός

Στο ζώδιο του Ζυγού, ο άνθρωπος στέκει μετά τη μεγάλη δοκιμασία του Σκορπιού, και κάνει μία ανασκόπηση των πεπραγμένων του. Έχοντας κατακτήσει πλούτη και εξουσία, ο μέσος άνθρωπος αναρωτιέται πλέον «και τώρα τι;». Ο Ζυγός είναι το σημείο της ενατένισης. Το σημείο που ο άνθρωπος αμφιταλαντεύεται. Ρωτά τον εαυτό του: "Να συνεχίσω την πορεία μου προς τα πίσω; Να προχωρήσω στο ζώδιο της Παρθένου; Να επικεντρώσω την προσοχή μου στη διαχείριση της ύλης; Ή να αντιστρέψω την πορεία μου και να ξαναπάω στο Σκορπιό, κι εκεί να απεξαρτηθώ από όλα αυτά που μάζεψα στο πέρασμα μου από κει;"

Ο Ζυγός, είναι το ζώδιο που μας διδάσκει το Χειρισμό της σχέσης μεταξύ των διαφορετικών φύλων. Είναι το ζώδιο που διδάσκει το χειρισμό του σεξ, του έρωτα με τη λογική της επικοινωνίας των διαφορετικών φύσεων. Είναι μία εικόνα του σεξ περισσότερο εκτεταμένη από την απλή σωματική επαφή. Περιέχει διδασκαλίες που έχουν σχέση με την αρμονία, το χειρισμό της ζωτικής μας ενέργειας, την ανταλλαγή της με ένα άλλο σύντροφο σε μία ισορροπημένη διαδικασία. Αντίθετα με ότι πιστεύουμε, αυτή η εικόνα του σεξ, σχετίζεται περισσότερο με τον πλανήτη Ουρανό, παρά με την Αφροδίτη. Ο Ζυγός γενικότερα επηρεάζεται από τρεις κυβερνήτες:

* τον ιεραρχικό Κρόνο.

* τον εσωτερικό Ουρανό.

* τον παραδοσιακό Αφροδίτη.

Ο Κρόνος, μας δίνει την πραγματική, συμπαντική φύση του ζωδίου, τη φύση του Νόμου.
Ο Ουρανός, μας δίνει τη 2η όψη του ζωδίου, την όψη των σχέσεων και της ανταλλαγής της Ενέργειας που περιγράψαμε πιο πάνω, την όψη του σεξ. Και η Αφροδίτη, μας δίνει την πρακτική πλευρά του ζωδίου, αυτή που σχετίζεται με το χρήμα και τη χρήση του, ως μέσου ροής και ενέργειας στα καθημερινά μας πράγματα.

Παρθένος

Στο ζώδιο της Παρθένου, ο άνθρωπος περνά στην εξάδα των ζωδίων που έχουν να κάνουν με τον εσωτερικό εαυτό. Είναι το πρώτο ζώδιο που ο άνθρωπος εσωτερικεύεται. Έχει πλέον κατακτηθεί εξουσία και δύναμη. Στο Σκορπιό, έχει αναλογιστεί και ανακεφαλαίωσει τα πεπραγμένα του, και στο Ζυγό, ενδιαφέρεται πλέον για πρώτη φορά για την εσωτερική αναγνώριση. Στρέφεται για πρώτη φορά στον εαυτό του. Ακολουθώντας την πορεία του αντεστραμμένου τροχού, ο άνθρωπος ζει πρώτα εξωτερικές εμπειρίες, και έχοντας συλλέξει δεδομένα από αυτές, αποσύρεται προοδευτικά στον εσωτερικό εαυτό του για να τις εκτιμήσει.

Στον κανονικό τροχό, η Ψυχή στην Παρθένο, ετοιμάζεται για το πρώτο της άνοιγμα. Έχει ξεπεράσει το ζώδιο του Λέοντα, που κατάφερε να επιβληθεί στα προσωπικά πάθη, και τώρα βρίσκεται σε μία κατάσταση επώασης. Η Παρθένος για την Ψυχή, είναι το ζώδιο της κύησης. Εσωτεριστικά, είναι η μητέρα της Ψυχής, (εξού και η Παρθένος μητέρα του Χριστού).

Από πλευράς παράδοσης, το ζώδιο της Παρθένου, είναι το αρχαιότερο ζώδιο του ζωδιακού. Η λέξη που το αναπαριστά (στα αγγλικά), είναι σύμφωνα με την Bailey, παραφθορά ατλάντειας λέξης. Είναι μητριαρχικό ζώδιο και συμβολίζει την Κοσμική Μητέρα. Είναι ο αντίθετος πόλος του Πνεύματος.

Λέων

Στο ζώδιο του Λέοντα, ο άνθρωπος ενδιαφέρεται για πρώτη φορά για την προσωπική του καλλιέργεια. Συνεχίζοντας τη διαδικασία εσωτερικοποίησης που ξεκίνησε στην Παρθένο, ο άνθρωπος προσπαθεί να κατακτήσει, όχι πλέον υλικά αγαθά ή δύναμη, αλλά εσωτερικές ποιότητες. Επιθυμεί να ελέγχει και να κυβερνά το περιβάλλον και τον εαυτό του. Μέσα από την ατομική συνείδηση που αναπτύσσει, προτίθεται στη συνέχεια να επεκτείνει την αντίληψη του, και στη συνείδηση της μάζας στο ζώδιο του Καρκίνου.

Από την πλευρά της Ψυχής, ο Λέων έρχεται σα συνέχεια του ζωδίου του Καρκίνου. Στο ζώδιο του Καρκίνου, η Ψυχή δεν έχει ξεχωρίσει από τη μαζική συνείδηση. Στο Λέοντα, έχει πλέον ατομικοποιηθεί, και έχει στόχο να κυριαρχήσει πάνω στα εσωτερικά πάθη, και να κυβερνήσει την προσωπικότητα. Έχοντας κυβερνήσει την προσωπικότητα, και έχοντας τιθασεύσει τα πάθη, θα αρχίσει να ακούγεται η φωνή της ψυχής στην Παρθένο.

Καρκίνος

Ο Καρκίνος, όπως έχει ήδη αναφερθεί σε προηγούμενες παραγράφου, είναι η μία από τις δύο πύλες του ζωδιακού. Είναι η πύλη της ενσάρκωσης, όπου η Ψυχή, έρχεται για πρώτη φορά στη ζωή. Όπως είδαμε αναλύοντας τον Κριό, η ζωή εμφανίζεται για πρώτη φορά σαν ιδέα (νοητική ενέργεια) στο ζώδιο του Κριού, στη συνέχεια στον Ταύρο, εμφανίζεται το καθρέφτισμα της ενέργειας αυτής στην ύλη. Για να το πούμε σχηματικά, στον Κριό γεννιέται η δόνηση, και στον Ταύρο παρατηρούμε την κίνηση του ύδατος σαν κύμα που προκάλεσε η δόνηση. (Στην πραγματικότητα, μια πιο σωστή εικόνα είναι ένα ηλεκτρικό φορτίο που με επαγωγή, δημιουργεί μαγνητικό φορτίο, δηλαδή ένα είδος ενέργειας που επειδή πάλλεται, δημιουργεί σε κάποιο άλλο χώρο άλλο πεδίο ενέργειας με επαγωγή). Στους Διδύμους, εγκαθίσταται η αντίληψη της δυαδικότητας. (Δηλαδή σταθεροποιούνται μέσω αλληλεπίδρασης μεταξύ τους τα δύο ενεργειακά πεδία). Ωστόσο, μέχρι το σημείο αυτό δεν έχει γίνει κάποιου είδους συγχώνευση των ενεργειακών πεδίων. Στο ζώδιο του Καρκίνου, και με τη Βοήθεια της Σελήνης που διατηρεί και σχηματίζει τα αιθερικά καλούπια των μορφών, οι ενέργειες αυτές για πρώτη φορά σχηματοποιούνται και αποκτούν σχήμα. Εμπλέκονται η μία στην άλλη με σχηματοποιημένο τρόπο, έτσι ώστε να δημιουργηθεί για πρώτη φορά η μορφή. Και αυτό γίνεται στο ζώδιο του Καρκίνου.

Η συγχώνευση αυτή, είναι στην αρχή χωρίς ισορροπία, και οι ενέργειες δε συνεργάζονται σωστά μεταξύ τους. Είναι στο ζώδιο του Ζυγού, που θα επιτευχθεί για πρώτη φορά η ισορροπία, στα ζώδια του Σκορπιού και του Τοξότη, που θα δοκιμαστούν τα όρια αντοχής τούς, και στο ζώδιο του Αιγόκερω, που η μορφή θα λειτουργήσει τελικά ως υπηρέτης της Ψυχής.

Όλα αυτά βεβαίως αφορούν την πορεία εξέλιξης της Ψυχής. Στον αντεστραμμένο τροχό, ο άνθρωπος που εισέρχεται στο ζώδιο του Καρκίνου, έρχεται για πρώτη φορά σε επαφή με τη μαζική συνείδηση. Έχει κυριαρχήσει στον εαυτό του στο Λέοντα, και τώρα επιθυμεί να επιδράσει και στις μάζες. Είναι ο άνθρωπος που θέλει να επηρεάσει τα πλήθη, σαν καλλιτέχνης, σαν πολιτικός, ή σαν κάποιο πρόσωπο που θα επηρεάζει την κοινή γνώμη.

Με την ευκαιρία της μελέτης του ζωδίου του Καρκίνου, που είναι το ζώδιο της επαναγέννησης, αξίζει ίσως να αναφερθούμε σε μερικά ζητήματα που αφορούν αυτή την ίδια τη διαδικασία της επαναγέννησης. Είναι σημαντικό - κι αυτό διδάσκει εκτός των άλλων και η μαζική φύση του ζωδίου του Καρκίνου - ότι η επαναγεννηση γίνεται μαζικά. Δεν είναι μία ατομική διαδικασία. Δεν είναι ατομική απόφαση μία συγκεκριμένης Ψυχής να επαναγεννηθεί. Αντίθετα από ό,τι διδασκόμαστε, δεν είναι η ατομική μοίρα του καθενός που τον οδηγεί στην επαναγεννηση. Είναι η εκπλήρωση ενός ανώτερου σχεδίου, που οδηγεί στην επαναγεννηση, και μάλιστα στη μαζική επαναγεννηση των Ψυχών. Είναι πολύ σημαντικό να συνειδητοποιήσουμε το συγκεκριμένο ζήτημα, και πόσο πλανώμαστε όταν νομίζουμε ότι καθένας ορίζει την ατομική μοίρα, όταν στην πραγματικότητα, οι μοίρες όλων μας είναι άρρηκτα συνδεδεμένες.

Σύμφωνα με τη συγγραφέα, η επαναγέννηση των Ψυχών λαμβάνει χώρα, όταν ένα ανώτερο ρεύμα ζωής που αποτελείται από πολλές Ψυχές, καλείται από ένα κατώτερο ρεύμα ζωής σε βοήθεια. Η αίτηση για βοήθεια, προκαλεί περίπου υποχρεωτικά την είσοδο του ανώτερου ρεύματος της ζωής στη μορφή, καθώς η ίδια η φύση ενός ανώτερου ρεύματος ζωής το υποχρεώνει να δίνει, να θυσιάζεται, και νά εκπαιδεύει κατώτερα ρεύματα για να εξελιχθούν. Εάν αρνηθεί την είσοδο στη μορφή, το ανώτερο ρεύμα γίνεται αυτομάτως αρνητής, και αρνείται την ίδια τη φυση του. Τέτοια ρεύματα ζωής που αρνήθηκαν την είσοδο στη μορφή υπήρξαν στο παρελθόν, και είναι αυτά που εμείς αποκαλούμε "κακό".

Η διαδικασία αυτή της επαναγέννησης, κυβερνάται από τη Σελήνη και τον Ποσειδώνα. Τη Σελήνη, γιατί αυτή είναι υπεύθυνη για την κατασκευή των καλουπιών της μορφής, και τόν Ποσειδώνα, γιατί η διαδικασία αυτή δεν είναι τίποτε άλλο, παρά μία εκπομπή σκεπτομορφων από τις Ψυχές που αποτελούν το ρεύμα ζωής. Η πρόταση αυτή είναι πολύ σημαντική, γιατί στην πραγματικότητα μας λέει, ότι δεν υπάρχει μορφή αυτή καθαυτή. Η μορφή είναι μία σκέψη που δημιουργείται στη φαντασία της Ψυχής. Ένα είδωλο. Και η είσοδος στη μορφή, είναι μία ηθελημένη είσοδος της Ψυχής, στο χώρο της ίδιας της φαντασίας της, όπου ταυτίζεται με τη μορφή που κατασκεύασε, και πιστεύει για ένα διάστημα, ότι αυτή είναι η πραγματική της ζωή. Ο θάνατος, είναι το απότομο ξύπνημα της Ψυχής, που συνειδητοποιεί οτι τόσο καιρό ονειρευόταν. Η επαναγέννηση, είναι η ηθελημένη επανείσοδος της Ψυχής στο χώρο του ονείρου, σε μία άλλη σκεπταμορφή που κατασκεύασε για να ζήσει μέσα στο νέο όνειρο κάποιες νέες εμπειρίες.

Είναι ενδιαφέρον να πούμε για τον πλανήτη Ποσειδώνα, ότι σύμφωνα με τη συγγραφέα, ο πλανήτης αυτός είναι ο μόνος που στο παρόν στάδιο εξέλιξης του ηλιακού μας συστήματος συνυπάρχει με τη γη στο πεδίο της ύλης. Δεν περιέχει πραγματικά ζωντανή ύλη όπως η γη, έχει όμως πραγματικές οντότητες στο αστρικό πεδίο. Αυτές τις οντότητες, τις ζούμε και τις αισθανόμαστε εδώ στη γη, καθώς το αστρικό πεδίο του Ποσειδώνα εκτείνεται και ανακατεύεται με αυτά της γης. Πολλές οντότητες που αισθανόμαστε στο χώρο των ονείρων, δεν ανήκουν δηλαδή στη σφαίρα εξέλιξης της γης, αλλά του αδελφού πλανήτη Ποσειδώνα, που σύμφωνα με τη συγγραφέα έχει ρόλο εκπαιδευτή / μυητή για τη γη.

Δίδυμοι

Στους Διδύμους, ο άνθρωπος που βρίσκεται στον αντεστραμμένο τροχό, μαθαίνει αυτά που ονομάζουμε ανάγκη. Έχοντας κυριαρχήσει στη μορφή, έχοντας καλλιεργήσει τον εαυτό του, και εντρυφήσει στη συνείδηση της μάζας, προσπαθεί να κυριαρχήσει στο τυχαίο. Έρχεται αντιμέτωπος με την ανάγκη σε μία βασική αντίθεση ενός ανθρώπου, που προσπαθεί να ελέγξει τα πάντα. Δεν τα καταφέρνει ακόμα όμως στους Διδύμους, απλά προσπαθεί. Και η προσπάθεια αυτή, είναι διαλεκτική με πολλά μπρος και πολλά πίσω.

Στην κανονική τροχιά, η Ψυχή έχει υλοποιηθεί ως ιδέα στον Κριό, και ως επιθυμία της ύλης στον Ταύρο. Στούς Διδύμους, ενεργοποιείται το αιθερικό σώμα, και συνδέει για πρώτη φορά νόηση και ύλη. Τους φέρνει για πρώτη φορά σε επαφή, και αρχίζει μία διελκυστίνδα μεταξύ τους, μία αντιθετική διαδικασία γνωριμίας, που προοδευτικά θα κατασταλάξει σε σχήμα και μορφή στον Καρκίνο.

Οι Δίδυμοι, είναι μέρος του μεταβλητού σταυρού, και σύμφωνα με τη συγγραφέα, σε αυτή την κοσμική περίοδο υπερτερούν σε σημασία των άλλων ζωδίων του μεταβλητού σταυρού για τον κόσμο. Μέσα από αυτούς, και τα υπόλοιπα ζώδια του αέρα, διαχέεται στον κόσμο μας η ενέργεια των τριών μεγάλων αστερισμών, της Μεγάλης Άρκτου, των Πλειάδων και του Σείριου (Υδροχόος, Ζυγός και Δίδυμοι αντίστοιχα).

Επίσης, οι Δίδυμοι κυβερνούν τον Τεκτονισμό μέσα από τη δομή, το τυπικό και τις δομημένες δοξασίες αυτού του κινήματος, τις εσωτερικές του αντιθέσεις, και την πρόοδο μέσα από την αντίθεση που έχει επιφέρει και στην ίδια την ανθρωπότητα. (*Η συγγραφέας σημειώνει εδώ, ότι η τρέχουσα σύνδεση του κινήματος με το σιωνισμό, είναι απλά μία φάση-μετάλλαξη του κινήματος).

Οι Δίδυμοι, συνδέονται με τον Τοξότη σε μία αλληλεπίδραση αναζήτησης - γνώσης.
Ο Τοξότης επιθυμεί και στρέφεται στους Δίδυμους. Η αντίθεση στους Διδύμους, φέρνει πληροφορία, κι οι Δίδυμοι επιστρέφουν στον Τοξότη, που εξελίσσει την πληροφορία σε θεωρία.

Οι Δίδυμοι, συνδέονται επίσης με τα ζώδια του μεταβλητού σταυρού, σε μία διαδοχή που φέρνει στον κόσμο τους μεγάλους σωτήρες όπως τον Ιησού Χριστό.
Στους Διδύμους γεννάται ο σωτήρας ως ανάγκη.
Στην Παρθένο κυοφορείται.
Στον Τοξότη, ολοκληρώνει την προσωπικότητα του.
Στους Ιχθύες σώζει.

Είναι ενδιαφέρον να πει κανείς, ότι σε διάφορες εποχές, και ανάλογα με τις ανάγκες εξέλιξης, υπήρχαν διάφοροι ζωδιακοί κύκλοι. Σε μία τέτοια μακρινή εποχή που στη Σελήνη υπήρχε ζωή, οι Δίδυμοι ήταν στη θέση των Ιχθύων ως αρχή του ζωδιακού, και η αντίθεση που περιείχαν εκδηλωνόταν ως παλμός στην ίδια τη Σελήνη και επηρέαζε τις ζωές της.

Ο ζωδιακός κύκλος ως έννοια, είναι αρκετά πιο περίπλοκος από όσο νομίζουμε. Είναι ένας κύκλος ανάγκης που περιστρέφεται γύρω από τον Εαυτό του, και σε διαφορετικές κατευθύνσεις, σα γυροσκόπιο, και μάλιστα και προς τις δυο κατευθυνθείς και προς τα μπρος, και αντίστροφα.

Ταύρος

Στο ζώδιο του Ταύρου, ο άνθρωπος που βρίσκεται πάνω στον αντεστραμμένο τροχό, συνοψίζει τα αποτελέσματα της ζωής του. Το ζώδιο αυτό, είναι το τελευταίο στον αντεστραμμένο τροχό, κι εκεί ο άνθρωπος βγάζει τα συμπεράσματα του, για όσα έχει βιώσει στα προηγούμενα ζώδια, και καταλήγει σε μία θεώρηση για τη ζωή του. Στη θεώρηση αυτή επιμένει, και την υποστηρίζει με πείσμα, καθώς είναι αποτέλεσμα της εμπειρίας του, και όχι κάποια νοητικής επεξεργασίας ή μοντέλου.

Στον κανονικό τροχό το ζώδιο του Ταύρου, σηματοδοτεί την ανταπόκριση της ύλης στην κίνηση στον Κριό. Η ιδέα, έχει κινηθεί στον Κριό, και η κίνηση αυτή δημιουργεί μία ανταπόκριση στο υλικό πεδίο ύπαρξης. Αρχίζει να υπάρχει κι εκεί μία κίνηση. Η κίνηση, εμφανίζεται πρακτικά με τη μορφή της επιθυμίας. Επιθυμίας για ύπαρξη, επιθυμίας για ένωση με την ιδέα, επιθυμίας που οδηγεί τελικά στο ζώδιο των Διδύμων, στο να έρθει σε επαφή η ύλη με την ιδέα, και νά αρχίσει μία αλληλεπίδραση στο αιθερικό πεδίο των ενεργειών της νόησης και της ύλης.

Σε ένα ανώτερο επίπεδο, το ζώδιο του Ταύρου, ερχόμενο μετά την ιδέα που γεννιέται στον Κριό, γειώνει την ιδέα και τη μετατρέπει σε επιθυμία ζωής. Ο άνθρωπος, βάζει πρακτικούς ρεαλιστικούς στόχους, για να ανταποκριθεί στην ιδεα τού Κριού. Ο Κριός, σηματοδοτεί το "είμαι", και ο Ταύρος το "έχω", τα όπλα που χρειάζομαι για να επιτύχω αυτό που θέλει ο Κριός. Έτσι, αν η Ψυχή έχει στόχο την ατομική πρόοδο στον Κριό, στον Ταύρο, θα θέσει σα στόχο να αποκτήσει τα όπλα εκείνα, που θα της ανοίξουν το δρόμο για τη δική της τελείωση. Τις γνώσεις, την ενόραση, τη διάκριση του δρόμου. Ο Ταύρος, ως ζώδιο του Βούδα είναι και ζώδιο του δρόμου. Μας δείχνει το πώς θα φτάσουμε στο σκοπό μας.

Εσωτερικά, ο κυβερνήτης του Ταύρου είναι ο Ήφαιστος, που χαρακτηρίζει τη διαδικασία του πολεμιστή Κριού, να ετοιμαστεί για τη μάχη, και να κατασκευάσει τα όπλα του. Έμμεσα ή άμεσα, ο Ταύρος μέσω του Ηφαίστου ή της Αφροδίτης, και των ζωδίων που αυτοί επηρεάζουν, επηρεάζεται από όλες τις ακτίνες εκτός από τη 2η ακτίνα. Για το λόγο αυτό, ο Ταύρος στερείται αυτό που ονομάζουμε τακτικούς, καλούς τρόπους, καλή συμπεριφορά, και γενικά, προσέγγιση αγάπης και οικειότητας προς τον άλλο. Μέσα από το άνοιγμα του εσωτερικού του δρόμου όμως, μπορεί ο Ταύρος, να συνάγει τη χρησιμότητα και αυτής της προσέγγισης και να την υιοθετήσει.

Αλίκη Μπέϊλη

«Εσωτερική Αστρολογία»